19 sierpnia 2026
Zajęcia grupowe – zmysł węchu
Poznanym dziś przez dzieci zmysłem, na zajęciach grupowych, był zmysł węchu.
Przygotowaliśmy wiele zapachów, które dzieci miały za zadanie odgadnąć, mając zasłonięte oczy. To wcale nie było takie proste zadanie! Następnie dzieci samodzielnie wybierały zapachy, które chciałyby powąchać. W odpowiedzi, musiały określić, czy dany zapach się im podoba, czy też nie.
Kolejnym etapem było poznawanie i przypasowanie zapachów charakterystycznych dla danych miejsc, takich jak: łazienka, kuchnia, piekarnia, ogród, morze czy las.
Na koniec, dzieci wykonały węchową prace plastyczną, malowały farbami nos, a obok niego przyklejały produkty, które tego dnia wąchały. Aromatyczne prace plastyczne trafiły na naszą tablicę artystyczną dzieci.
Osoby w spektrum autyzmu mogą doświadczać trudności związanych z odbieraniem i tolerowaniem różnego rodzaju zapachów. Wynika to między innymi z odmiennego sposobu przetwarzania bodźców sensorycznych, przez co niektóre zapachy mogą być odbierane jako wyjątkowo intensywne, nieprzyjemne lub wręcz przytłaczające. Dotyczyć to może zarówno zapachów związanych z jedzeniem, kosmetykami, środkami czystości, jak i zapachów pochodzących od innych osób czy z otoczenia. W reakcji na nieprzyjemny zapach dziecko może zatykać nos, odsuwać się od źródła zapachu, unikać określonych miejsc lub przedmiotów, a także reagować płaczem, złością czy silnym pobudzeniem. Czasami trudność może dotyczyć również akceptowania nowych, wcześniej nieznanych zapachów.
Warto pamiętać, że reakcja dziecka nie musi oznaczać „grymaszenia” czy celowego unikania określonych sytuacji. Dla dziecka dany zapach może być rzeczywiście bardzo silnym i trudnym do zniesienia bodźcem. W pracy z dzieckiem pomocne jest stopniowe oswajanie go z zapachami, bez zmuszania do bezpośredniego kontaktu z nieprzyjemnym bodźcem. Można wykorzystywać zabawy węchowe, podczas których dziecko ma możliwość samodzielnego poznawania różnych zapachów, określania swoich preferencji oraz komunikowania, które zapachy są dla niego przyjemne, a które nie. Takie aktywności pozwalają nie tylko rozwijać tolerancję sensoryczną, ale również wspierają świadomość własnych potrzeb i sposobów komunikowania dyskomfortu.
~~~
Natalia Mitońska
